En acı köşe! ‘Aklıma geldikçe ürperiyorum’

Asrın felaketi olarak adlandırılan Kahramanmaraş merkezli depremlerden etkilenen Osmaniye’de bulunan Esenevler Mahallesi’nde bine yakın dairenin yıkılırken yaklaşık 440 insan öldü. Esenevler Mahallesinde 15 yıldır muhtarlık yapan Tarık Sesli, enkazdan çıkarılan ve sahiplerinin bulunması için kendisine getirilen eşyaların üzerindeki tozu bile silmeden muhtarlık binasında bulunan dolaba koyarak deprem köşesi oluşturdu. Asrın felaketinin acısıyla her an yüzleşen muhtar, oluşturduğu köşenin kendisi için bir hatıra oluşturduğunu söyledi.

Depremde hayatını kaybeden mahalle sakinlerinin cep telefonu numaralarını silemediğini dile getiren Muhtar Tarık Sesli, “6 Şubat depremlerinde mahallemizde bine yakın evimiz yıkıldı, 440’e yakın deprem şehidimiz var. Acı günlerdi, Allah bir daha göstermesin. O günleri hatırlamak dahi istemiyoruz ama aklımızdan çıkmıyor. En çok bu bölgede yıprandık. Muhtarlık binamızın karşısında bir bina çökmüştü. Her gün gördüğümüz insanlardı. Hala telefon numaraları cep telefonumda kayıtlı, silemiyorum da. Bazen rehberi karıştırırken denk eliyor üzülüyorum. Çok acı günler yaşadık. Allah bir daha o günleri yaşatmasın” dedi.

“ÇOK ACI GÜNLERDİ HALA AKLIMA GELDİKÇE ÜRPERİYORUM”

Deprem günü yaşananların acısını unutamadığını belirten muhtar, “Sabah evden çıktım, buradan geçtim ve baktım bina yıkılmıştı. Arabayı park edip enkaza ulaştığımda aşağıdan birinin sesi geliyordu yaşıyordu. İsmail Amca vardı binanın yöneticisiydi. ‘Su deposunun oradayım beni alın buradan’ diyordu. Ama o an için oraya girmek imkansızdı ve ikinci depremde adamcağız rahmetli oldu. Ondan sonra mahallemdeki enkazlar yanına 5’er dakika gidebildim. Gidemedim çünkü burada da cenazeler çıktığı için ayrılamadım. Hala aklıma geldikçe ürperiyorum, çok acı günlerdi. Çok trajik olaylar yaşadık, Allah bir daha göstermesin diyorum” diye konuştu.

“BU KÖŞE BİZİM İÇİN ACI BİR HATIRA OLDU”

Muhtarlık binası içerisinde oluşturduğu köşede hatıraları yaşattığını belirten muhtar Sesli, “Muhtarlık binamız içerisinde bir stant yaptık. Burada çöken binalardan çıkan üç kat malzeme vardı. İnsanlar tanıdıkları gelip aldılar. Kalanlarda bunlar. Halen gelip alan oluyor. Dün bir albüm vardı bir yakını gelip aldı. Bazı vatandaşlarımızda gelip bakıyor fotoğraf kitap veya başka bir eşyası var ama kalsın diyor. Acı bir hatırası oldu. Yıkılan binalardan bir çocuğumuzun pateni çıktı. O çok etkilemişti bizi. Mesela bir kedimiz vardı. Enkazdan uzun süre ayrılmadı, sonradan öğrendik ki doğum yapmış o yüzden ayrılmazmış. Bütün her yer kırık çıktı ama o kedimizin yavrusunun olduğu o çekmece sağlam çıktı. Bir ağabeyimiz vardı, depremden kurtuldu, binada ilacı vardı çıkıp aldı. Sonra aracıyla kaza yaptı rahmetli oldu” dedi.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

x